Büyükada Soğukluğu

Hafta sonlarında Büyükada yolu başka bir güzeldir, ama Yağmur olursa çekilecek dert değildir, Vaporu ayrı derttir İskeleleri apayrım derttir.

Büyükada genel olarak zamanın durduğu büyülü bir mıntıka gibidir, haritadaki döneminde neydiyse günümüzde de bazı şeyler değişmemiştir.

Bir zamanlar işleyen Akay vaporları günümüzde Şehir Hatları tarafından genel olarak yok sayılmakta, ama Şirket-i Hayriye sorumluluk sahası sınırlaması gereği Büyükada'ya tenezzüh haricinde gelemezdi.

İlk resimdeki haritanın günlerinden çıkıp günümüze geldiğimizde ilk gösterebileceğim şeylerden biri Bostancı iskelesinde atıl vaziyette bekleyen Deniz Otobüslerimiz, her ne kadar hiçbirinin mülkiyeti artık İstanbul Belediyesine ait değilse bile ulusal servetimiz inşallah çürümez.

Bugün yine Vaporuımuzda "Kaçak Yolcu" mevcut, ama onlar olmazlarsa Vapor yolculuğunun tadı bulunmaz.

Bugünkü sırada Gece Vaporu nöbeti İsmail Hakkı Durusu vaporumuzda, biz Büyükada'ya giderken Heybeliada'da sefer saatini bekliyordu.

Varış noktamız olan Büyükada'daki iskelede ise Peşabahçe ve Beşiktaş-1 vaporları sefer saatlarını bekliyorlardı.

Bizi buraya getiren ŞH-Kadıköy vaporumuz ise tabi ki Bostancı'ya geri dönüyordu.

Büyükada'nın sahil yolu bu hâliyle çok ama çok daha güzel, hâlkımız artıkım Deniz kenarında soluklanmak için uzun uzadıya yürümeyecek çok şükür.

Büyükada'nın simgesi olan Saat Kulesi ise her zaman olduğu gibi insanlara saatı yanlış söylüyor, yine bir saat ileride.

Akşam olduğunda Kahve Dünyası'da Filitre Kahvemizi yanında Damla Sakız Dondurma ile gummilenirken Heybeliada'da sefer saatini bekleyen İsmail Hakkı Durusu vaporumuz seferlerine başlamış ve Bostancı ile bağlantıyı sağlamağa başlamıştı.

Aslında hiçbirimiz son dönemlerin revaçtaki mesleği olan "İnfluencer" değiliz, ama Büyükada'daki yeni açılan Dolci Pastahanesini görünce içerisinde birkaç bir şeyler bakalım dedik.

Burayla ilgili bir değerlendirme yazısı iki saat sonra bu sayfalarda olacak.

Bütün gün yüzünü göstermetkten kaçınan Güneş en sonunda Bostancı'da kadrana girdi, Bostancı iskelesi ise Vaporluyken daha güzel bir manzara arz etti.

Bir hafta sonunda Büyükada turumuz ahanda böyle bitti.

Büyükada Güzelliği

 Hafta sonlarının güzellikleri Büyükada'da da yaşanır, hele de Bostancı'dan üç katlı vapor denk geldiğinde.

 Hareket zamanına bir onbeş dakika varsa sahilden resmini de çekebilirsiniz, ama zaman kalmazsa en kısa zamanda iskeleden içeri girmeniz menfaatiniz icabıdır.

Dahası eğer yanınızda artık Beltur'un mülkiyetinde olan ve artıkım Sipâli geçmeyen ve İstanbulkartların ve Bankalardan alınan Kıredi Kartlarının ve belki de Bankamatik Kartlarının geçerli olduğu Vapur Cafe'den satın alabileceğiniz Kahve Simit ve Hamidiye Su varsa daha keyiflidir.

Ada vaporunun olmazsa olmazı kanatlı kaçak yolculardır ama Belediye o kaçak yolculardan "Doğaları gereği" ücret tahsil edemez.

Büyükada'da inince de iskelenin çevresinde biraz gezerseniz kanatlılardan Karga ve Martıyı resimleyebilirsiniz.

Büyükada'nın iskele çevresi bugünkü şekliyle daha güzel oldu kanımızca, çünkü kıyıyı parselleyen işletmeler hâlka denizi izlettirmeyerek haklarımızı gasp ediyorlardı.

Büyükada'da hafif bir şeyler yummilenmek isterseniz Çarşının içindeki Sarıyer Börekçisi biçilmiş kaftandır.

Daha önceleri Kahve Dünyası'dan bahsetmiştik, bu sefer de burası çok güzel, hele de Güneş Batımı çok güzeldir.

Son olarak Kumsal tarafında bulunan Deniz Kızı Heykeli bu hafta tamir edilmeğe başlanmış olduğunu söylememiz bir habercilik geleneği olmak vardı.

Güle Güle Vapur Cafe

 Çok uzun zaman sonra Biz Üç Muz bindiğimiz bir Şehir Hatları Vaporunda büyük bir sürprüzle karşılaştık.

Bostancı'dan bindiğimiz Ahmet Hulûsi Yıldırım adlı vaporda artık Vapur Cafe'nin olmadığını ve yerine Beltur'un geldiğini, dahası artık Nakit Türk Lirası'nın geçmediğini hayret ve şaşkınlık ve de sinirle öğrenmiş bulunmaktayız.

İlk tepkim geçtiğinden sonra sorunca Allahtan İstanbulkart geçmekteymiş, yoksa Seksen dakika boyunca yolculuğumuz resmi işkence gibi gelecekti.

Büyükada Güzellikleri Volüm İki

 Adaya gitmek ve Adaların birinde zaman geçirmek insana essahtan huzur verir.

Öğle vakti Büyükada'ya gitmek güzeldir, öğle vakti Adaya gitmekten daha güzeli Paşabahçe vaporuyla gitmektir, Paşabahçe vaporuyla Öğle vakti Büyükada'ya gitmenin daha da güzeli giderken Kadıköy Kınalıada Burgazada ve Heybeliada'ya uğrayarak gidilmesidir, tıpkı eski günlerdeki gibi yardırarak ve önden dalga ve arkadan burgaç çıkartarak.

Geçenlerde de yazdığım gibi Paşabahçe Vaporumuz artıkım aktif olarak Ada hattında seferde, sabah Büyükada'dan ekıspres olarak Kabataş'a geldikten sonra posta olarak iki sefer daha Büyükada'ya gidip geliyor, akşam da ekıspıres olarak Büyükada'ya dönerek gece yarısına kadar Vapor Cafe vazifesini ifa eyliyor.

Kendii artıkım yetmişiki yaşında, ama hâlâ taş gibi sapasağlam.

Ne de olsa onüç tılını hastalıklarla boğuşarak atıl vaziyette geçirdi, çük şükür iki yıl önce yeniden sefere döndürüldü.

Burası da Şehr-İstanbul'un diyemeyeceğim ama İstanbul vilâyet sınırları dâhilindeki en güzel Kahve Dünyası olmak var, bağçesindeki pencere kenarında yer buldunuz muydu Büyükada vapor ve mopur iskeleleri çevresindeki bütün deniz taşıtlarının seyr-ü sefer hareketlerini gözlemleyebilirsiniz.

Ancak buraya gelmek isteyenlere biraz kötü sayılabilecek bir haberim mevcut:

Bahçenin arzı az tâlebi de çok olduğundan pencere kenarında masa bulmanız çoğunlukla hemen imkânlı olamıyor.

Burası da neredeyse Büyükada'ya her gelenin muhakkak uğramasa veya resm-i şerifini çekmese bile ezbere bildiği saatin olduğu meydan.

Bu seferki resmini Büyükada Çarşısının yolundan çekti ben, sol taraftan girerseniz iki yıldan beri var olan İstanbul Elektrik Tünel Tramvay idaresinin otobüsleri mantığında işlettiği toplu taşıma araçlarının son durağına gider.

Burası da sahil yolunun ya da resmi adıyla Gülistan Caddesinin üzerinde bulunan Deniz Kızı heykeli, ancak günümüzde bazı jısımlarında çatlaklar ve kırıklar oluşmuş.

İstanbul vilâyeti dâhilinde en güzel gün batımlarından biri de Büyükada'da yaşanır.

Her ne kadar Yücetepe'deki kadar olmasa dâhi sâhildeki Güneş Yakamozu da seyredilmeğe değerdir.

Elbette ki gerek Büüyükada'nın gerek diğer adaların gerekse Şehr-İstanbul'un olmazsa olmazı Miyav Şeyleri unutacağımı mı sandınız?

Kediler hakkında aslında söylenecek çok söz var ama Biz Üç Muz sıfatıyla kedilerin köpeklerin kuşların Allah-u Te'âlâ'nın sessiz kulları olduğunu ve kıyamet sonrası mahşer gününde insanların ağızlarının kapatıldığı zaman onların sular seller gibi konuşacaklarını ve insanların bu konuşulanlara cevap veremeyeceklerini hatırlatmak istiyoruz.

Her ne kadar yeni nesil Şehr-İstanbul'da yaşamakta olan vatandaşlarımız Martı'yı bir sikuter işletmecisi olarak bilseler bile kendisi genelde denize kıyısı olan semtlerde yaşayan ve kötü bir huy mu desem yoksa Allah-u Te'âlâ'nın kendilerine verdiği vazife mi desek bilmiyoruz ama çöplerdeki gıda artıklarrından beslenen kuşlar olmak vardır.

Ancak başka bir gerçek ise çöplerdeki gıda artıkları insanlar tarafından çöpe atılarak israf edildiğidir.

Dahası israf haramdır.

Son olarak Büyükada ve Heybeliada'ya en fazla sefer yapan işletmenin Prenstur olduğunu belirtmemiz gerek, Yazın otuz dakika, Kışın ise altmış dakika aralıklarla Kartal'daki iskelesinden bir adet mopurunu yollar.

Yazın Ayakları

Prinstaram veya sizlerin bildiği şekli İnstegram ya da yazıldığı şekliyle Instagram adı verilen ve bağzı Üçhârfliler için çok önemli olan paylaşma uygulaması çıktı çıkalı sanal dünyada bazı yazılı olan veya olmayan kurallar türedi.

Örnek olarak Perşembe günleri eski zamanlardan kalan resimler, Cuma günleri camilerden "Hayırlı Cumalar" resimleri, Cumartesi akşamları gece kulüpleri ve içki masaları, Yaz başlarında Denize sokulmuş ayaklar, Tatil günlerinde manyolu haşemalı güneşlenme paylaşımları, yetmedi bir de çoluk çocukların yüzme becerileri.

Madem konu böyle, ben de âdetimin yerini kaybetmeden buldurayım dedim ve daha ŞH-Fatih vaporumuzun üst güvertesinde otururken ayaklarımı yandaki korkuluklara dayadım ve Kınalıada'ya yaklaşırken yukarıda temaşa ettiğiniz resm-i şerifi çekti ben. 

Moda İskelesinde Deniz Taşıtı Volüm Üç

Geçenlerde göndermiş olduğum Moda iskelesinde iki adet deniz taşıtı resm-i şerifinden sonra sizler kısa zaman zarfında okudunuz ve bendenizde de ertesi hafta yeniden gelerek daha güzel ve geniş açılısını çekerek sizlerle paylaşmamın şart olduğuna dair bir kanı uyandı bende.

Bu sefer sizlerle Biz Üç Muz'u Moda'ya getiren Mavi Marmara'nın Bostancı'daki iskelesine de adını veren Demokan (Özkaynak'ın) ismini taşıyan mopuru kamerama poz verdiği cihetle imdı da sizlerin görüşüne çıkmış vaziyette.

Hem mopuru hem de iskeleyi aynı çerçevenin içine sığdırabileceğimiz resm-i şerif için iskelenin karaya bağlantı yoluna çıkmamız gerekti.

Yeri gelmişken belirtmeliyiz ki Şehr-İstanbul'un işbu mıntıkasındaki denizin derinliği her ne kadar çabuk boyu aşsa dâhi bir vaporun yanaşabilmesine yetecek kadar derin olmadığından günümüzde Moda ve Bostancı geçmişte Kalamış Caddebostan Suadiye Maltepe ve Pendik iskeleleri denize doğru uzun bir dolgu burunun üzerinde inşa edilmişlerdir.

Tabi ki bunların üzerine bir de Martı tanıdığımız oldu bizim.

Moda iskelesinden cephe istikâmetine bakılınca tam karşıda Kınalıada yer alır, aslında Adaya giden vaporların Kadıköy yerine Moda'ya uğramaları daha uygundur.

Her ne kadar bu dediğim Bindokuzyüzseksenbir yılının yaz mevsiminde gerçekleşmişse dâhi o yıl Kadıköy iskelesi kapalıydı çünkü tamirat vardı.

Tüm bunlara rağmen gözden kaçırılmaması gereken en önemli konu Moda iskelesinin Lodos'a en açık iskele olduğunu da unutmamak gerekiyor.

Şurada birkaç yıl önce çekilen işbu resm-i şerifte de temaşa edilebileceği üzere bu kadar dalgaların arasında herhangi bir Vapor veya Mopur buraya yanaşamaz.

Yanaşsa dâhi yolcu alışverişinde bulunamaz çünkü bu kadar dalganın arasından aklına baliğ olan ve üstünü başını soğuk suyla ıslatmak istemeyen hiç kimse geçmez.

Ada Lodosu

 Mâlum-u âliniz mevsim biraz Kış'a doğru yaklaşmakta, her ne kadar Kocakarı Takvimi henüz tam olarak sokmasa bile bugün Biz Üç Muz olarak birlkte gördüğümüz ve sizin de biraz sonra temaşa edeceğiniz resm-i şerifte vaporumuz denizdeki dalgaların içinde gidebilmeğe çalışıyor.

Kim bilir vaporun içindekilerin mideleri nasıl da bulanıyordur?

Eğer aşağıdaki kısacık videoyu izlerseniz ne demek istediğimizi daha iyi anlayabilirsiniz.

Ben sizlere bir zamanlar Marmara Okyanusu diye bir tabiri boşu boşuna kullanmamıştım, yıllar sonra bile olsa resimli videolu ispatını da getirdim.

İsteyenler onüç yıl önceki yazımı bulup okuyabilirler ki bağlantısı bir önceki cümlede mevcut.

Madem buraya Lodos geldi ve görüntüsünü de kaydettirdi, bizlere de izlemesi düştü. İyi seyirler canlarım.

Adadaki Atıl İskeleler

 Bu seferki yazımızın konusu bir zamanlar İstanbul Deniz Otobüsleri'nin henüz İstanbul Belediyesininken Kınalıada Burgazada Heybeliada ve Büyükada'da inşa ettiği ancak satıldıktan sonra bir daha kullanmadığı atıl durumdaki iskeleleri olacak.

Bugün vaporla Adaya giderken işbu iskelelerin atıl vaziyetlerini konu etmeğe karar verdi ben.

İşte bu seferki yolculuğumun başı ve arka pilânda atıl durumda olan deniz otobüsleri ki bir zamanlar İstanbul Belediyesi'nindi ama birkaç yıl önce taşıtlar ve iskeleleriyle birlikte birine satıldı.

Çok istesem de peşkeş çekildiğini söyleyemeyeceğim çünkü işbu satıştan belediyeye gelen para biraz metro yapımında kullanıldı.

Esasında o yıllardaki satışa vaporlar da dâhildi ama belediye vaporlarımızı geri almağı başardı.

Tabi ilk olarak Kınalıada en ön sırada olmak var.

Ne de olsa Şehr-İstanbul'a en yakın ada olur kendileri.

Yaz mevsimi özellikle en fazla kalabalık burada iner.

İkindi vakti dönüşte bazen ek vapor kaldırılır.

Kınalıada hem nüfus hem de alan bakımından dördüncü büyük adadır ama Şehr-İstanbul'a en yakın birinci adadır.

Kınalıada'dan sonra vapor Burgazada'ya gelir.

Sanılanın aksine Turyol mopurları Burgazada'ya uğramazlar.

Genel olarak diğer adalardan daha sakindir.

Burgazada hem nüfus hem de alan bakımından üçüncü büyük adadır ama Şehr-İstanbul'a en yakın ikinci adadır.

Burgazada'dan sonra sırada Heybeliada vardır.

Gelirken gördüğümüz Değirmen Burnu ve adanın arkasında kalan Çam Limanı en ünlü yerleridir.

Heybeliada hem nüfus hem de alan bakımından ikinci büyük adadır ama Şehr-İstanbul'a en yakın üçüncü adadır.

Son olarak Büyükada'ya geliriz.

Vapordan inince sol tarafı Maden sağ tarafı Nizam olarak adlandırılır.

Büyükada'daki deniz otobüsü iskelesi Bindokuzyüzseksensekiz yılında, diğer adalarınki Bindokuzyüzdoksanyedi yılında hizmete girmiştir.

Büyükada hem nüfus hem de alan bakımından birinci büyük adadır ama Şehr-İstanbul'a en yakın dördüncü adadır. Tıpkı ism-i şerifi gibi, ayrıca Adalar ilçe merkezidir.

İmdı ben buraya bir anket yapmak isterim:

İşbu iskelelerin gelecekleri ne olsun?

A : Yıkılsınlar.

B : Bu iskeleleri Mopurcular (Dentur Avrasya, Mavi Marmara, Turyol) kullansın

C : Oldukları gibi kalsınlar ve görüntü kirliliği olsun

D : Kültür Merkezine dönüştürülsün

E : Kahvehane ve Yemekhane gibi Restoranta dönüştürülsün.

Unutulanların Buluşması

 Hani sizlere birkaç zaman önce 2008 eteketli bir öykü anlatmıştı ben.

Duydum ve okudum ki hikâyenin sonunu merak etmişsiniz. Korkmayın hadiseyi yaşayan şahıs filmin sonunu da anlattı bana.

Bana kalsa bu hikâyeyi hiç ortaya çıkartmazdım ve yayınlamamı isteyen kişiye kapumu sonsuza kadar kapatırdım ancak dünyada öyle fettan ve şeytana pabuçlarını tersten giydirmiş karşı cinsler var ki benim söylemeğe dilim varmıyor.

Bir ay bile sürmeyen ve başladığı gibi çabucak biten sevdalıklı ilişkilerinin üzerinden yaklaşık üç yıl geçmişti.

Kadın aralarındaki her şeyi unutmuş ama birbirlerini görünce yine de heyecan yapmıştı.

Delikanlı ise her ne kadar bir başkasını bulmuşsa da bulduğu kadın ona çok daha fazla acı çektiriyordu.

Önce oturup aradan geçen zamanlar zarfında başlarından geçenlerden bahsettiler.

Kadın yurt dışında iyi bir ünüversütede yüksek ehliyet eğitimine başlamıştı, özel hayatında da ailevi sorunlar vardı.

Delikanlı da ne yapsındı? Kızın arkasından yas tutacak değildi, sonuçta o yaşa onunla birlikte gelmemişti. Alt tarafı kadının yalan aşkına karşılık vermişti ve birkaç günlüğüne bile olsa sevgililiğin tadını almıştı.

Pişman mıydı? Arsla pişman değildi. Hem de kadının onu yara bandı mı diyelim yoksa kâğıt mendil mi bilmem ama birkaç günlük oyuncak gibi kullanıp köşeye atmasına ve delikanlının da bunu ezbere bilmesine rağmen.

Artık ayrılık saati geliyordu, vapora çok az zaman vardı.

Birlikte geçirdikleri son dakikaların daha da kötüleşmemesi ve ilerideki zamanlarda birbirlerini kötü hatırlamamaları için ikisi de bağzı sırlarını içlerine gömmüşlerdi.

O güzel ve Güneşli Pazar gününden sonra ne kadın delikanlıyı ne de delikanlı kadını aradı ve sordu, tıpkı Gülben Ergen'in bir şarkısında geçen şekilde birbirlerinin hayatlarından sade ve sadece geçip gittiler.

Tıpkı bir zamanlar Funda Arar'ın başka bir şarkıda bahsettiği şekilde sevdaları bir mektupla başlamış, zamanla günler geceden kurtulamaz olmuştu. 

Artık o yoktu, dolayısıyla delikanlı yalnız kalmağı öğrenecekti, kaybolmuş bir dilin sözcükleri gibi köksüz bağsız durabilmeği de öğrenmeliydi.

Ayrılırken sadece kuru bir el sıkışmayla vedalaşmak istedi bizimki, eğer daha ileri gitseler belki de bambaşka şeyler de yaşanabilirdi ama sadece Türkçe Lügat'te bulunan bir kelime-i şerif olan "Onur"a gölge düşürmemeliydi.

Ancak bindiği vapordan inene kadar gözlerinden akan yaşların miktarı o güne kadarki toplamından çok daha fazlaydı.

Ne kadar ağlarsa ağlasın bir türlü içindeki sevdayı sonlandıramamıştı.

Artık dünyevi ve cismâni hayatının sonuna kadar içinde yalnız başına taşıyacaktı, tıpkı Ajda Pekkan'ın yıllar yıllar önceki seslendirdiği şekilde onsuz yaşayacaktı yasak aşkını ve hiçbir zaman kapısını çalmayacaktı.

İmdı delikanlıya kaybolan yıllarını verseler ya da onunla bir ömür vaad etseler belki peşinden giderdi, ancak bağzı şeyhlerin dönüşü yoktu çünkü birkaç yıl önce beraberce ayrılmağa ve arkadaşça yollarını ayırmağa beraberce karar vermişlerdi.

Esasında ikisinin de birbirlerine pek hayırları yoktu ama bir hata yapmışlardı bir kez.

Gerçekleri görmeleri mutlaka lâzımdı çünkü ikisinin de başkaca çareleri yoktu.

Yarım kalmış hikâyeler genellikle güzel gelir insanlara, çünkü hem Adem oğlu hem de Havva kızı beşbin yıldır birbirlerinin huylarına uygun karşı cinsini arar durur.

Bazen tam da istediğini bulur ama o bulduğunun da bir başkasıyla madigudiliği mevcuttur.

Ya da bazen bir yeni heyecan aramak için başının bağlı olduğu kişiden biraz kurtulmak amaçlı bir başka karşı cinse sadece taşak geçmek için yazan bazı tipitipler de mevcuttur.

Ve bahsettiğim tipitiplerin sahte aşk masallarını gerçek sanan denyolar da mevcuttur.

Sonuçta ne olursa olsun ayrılık da sevdaya dâhildir, her seven sonunda derde düşecektir ve kaçınılmaz bir son olarak ayrılık kapılarını çalacaktır.

Ayrılık sonrası ise önce sigarayla başlar, sigara kesmezse nargileye kadar götürür.

Çünkü bu acıyı giden değil kalan çeker, unutmak için de bağzı oyalayıcı bir şeyhler arar.

Ancak eğer vaziyet bu noktalara kadar geldiyse bir sorun var demektir.

Çünkü bu noktadan sonrası için bir tedavi yöntemi henüz bulunamadı, sadece bazı büyüklerimiz çivinin çiviyi sökebileceğini iddia ederler ama o içeride bir kırıntı muhakkak kalmıştır ve günün birinde bir şekilde ortaya çıkacaktır.

Bu okuduğunuz ve tefrikaya dönüşen ilişkide iki taraf birbirine kavuşsaydı ne olurdu?

Gerçekten mutlu olabilirler miydi, yoksa bir süre sonra daha da fena ayrılık çanları mı çalardı?

Ayak Fotosu - Volüm Bir

 Şurada sadece on yılcık oldu İnstagram adlı en özel ve en güzel resm-i şeriflerin paylaşılma uygulamasının ortaya çıkması.

İlk zamanlarda kullanan herkes gittiği tatillerde veya deniz kıyısında denize karşı ayaklarını çeker ve kendilerine tahsis edilmiş sayfada paylaşırlardı ve bazıları çok güzel yorumlar ve beğeniler de alırlardı, çünkü onlar kadındı.

Gel zaman git zaman işbu âdet unutuluverdi veya daha açık yazayım maksadını çok aştı ve artıkım herkes götünü başını açmağa bile başladılar. İnstegram sayesinde birçok ünlümüz olduğunu inkâr edemeyiz ama beğenilmenin ölçüsü açık saçık pozlar vermek midir?

Gelgelelim herkes bir şeyhler kurcalamakta ama size bir şeyi Üç Muz olarak belirtmeliyim ki en kral Ayak Fotosu ahanda öyle olmaz böyle olur.

Kabataş'tan yardıra yardıra geldiğimiz Paşabahçe Vaporunun üst güvertesi Kınalıada açıklarında bana böyle bir poz verdirtti.

Buyurun bu da size Varan İki, aynı vapor biraz sonra Heybeliada'ya yanaşmak üzereyken ve üstelik Gün Batımlı bir resim.

Buyurun güzel güzel seyredin ve ayak resmi nasıl çekilirmiş görün de bayram edin.

Büyükada İett Son Durakları

 Sanıyorum birçoklarınız işbu yazımda bahsedeceğim konu hakkında gerek İstanbul Elektrik Tünel Tramvay İdaresinden gerekse Facebok Twitter İnstegram gibi sosyâl medyadan daha da gerekse İstanbul Belediyesi veya Adalar Belediyesi kanallarından mâlumatfuruşları mevcut olmalı.

Çünkü artık Adada taşıtlı ulaşım Paytonla sağlanmayıp sanırım Biz Üç Muz'un ilk defa resm-i şerifini çekmeğe muvaffak olduğu elektrik motörlü taşıtlarla İstanbul Elektrik Tünel Tramvay tarafından sağlanmakta.

Bu resimde gördüğünüz Büyükada'daki bir zamanlar Paytonların kalktıkları baş durak olmak var, arkasında da garaj mevcut ki onun resm-i şerifi de altta bulunuyor.

Ancak bu yazımda her en kadar İett'nin bu mıntıkaya el attığını söylesem dâhi bu taşıtlara biniş ücreti öyle sanıldığı kadar ucuz değil ve Mavi Kart da geçmiyor.

Eminim ki bitçoklarınızın Adakart'ı olmadığını düşünelim, bu durumda gerek tam gerekse indirimli gerekse beleşçiler bu taşıtlara binebilmek için İstanbulkartlarında en az Otuzüçmilyondokuzyüzotuzbin Türk Lirasıcık bakiye bulunması gerekmekte olduğunu da belirtmek isterim.

Yakın zamanda kallâvi bir zam da geleceğini göz önüne almanızı dilerim.

Olur da yolunuz Büyükada'ya düşerse ve bu otobüslere binmek isterseniz Araba Meydanı'dan hareket saatlarını da ekleyeyim, daha fazlası için İstanbul Eklektrik Tünel Tramvay işletmesi Genel Müdürlüğü'nün internetteki Resmi Web-Sitesi'ne başvurabilirsiniz.