Fotoğraf

Geçtiğimiz yollarda karşımıza çıkan küçük ayrıntıları fotoğraflamak hem anımızı ölümsüzleştirir hem de ruhumuza iyi gelir.

Bir karede yakaladığımız anlam yürüyüşümüzü keyifli bir yolculuğa çevirir.

Çünkü yolun kendisi kadar yolculukta fark ettiklerimiz de şifa verir.

Çünkü bazen sadece yürümek değil geçtiğimiz yolu görmek iyileştirir.

Bazen şifayı küçük bir karede bazen de bir fincan Türk Kahvemsinin içinde buluruz.

Çektiğimiz her fotoğraf bugünden geleceğe bir anı olarak saklanacak.

İster kahve olsun isterse sevdiğimiz olsun.

Bize poz vermeği sevmediklerini iddia edenler olsa bile bir Miyav Şey bile olsun.

Tek kötü tarafı kaydedilen o anın bir daha yaşanmayacak olması ve zaman geçince o resimden eksilenler olması.

Ama iyi yanı da bir olay olduğunda orada olduğunuzu hatırlamanıza ve kanıtlamanızdadır.

Size lâzım olan sadece bir adet kameradır, resim çekin ve bunları bilgisayarınızdan bir Fılaş Bellek'e kaydedin.

Gün gelir eskiyi hatırlamak isteyebilirsiniz.

Gün gelir geçmişe mazi geleceğe niyazi olur, Biz Üç Muz'dan bir tavsiye ve farkındalık okudunuz.

Kartal Çizimi

 Birkaç zamandan beridir Marmaray trenlerinde bulunan ekranlarda Kartal resminin çizilişi gösterilmekte.
Azıcık bilişince güzel bir Kartal büstü çıkıyor ama pençesi çıkmıyor.

Daha doğrusu çizerimiz Marcello Barenghi pençeleri çizmemiş.

Hayatın Zorlu Yolları

Hayat ne yazık ki hiç kimseye eşit davranmıyor ve aynı başarıyı sağlamıyor.
İşbu düşünce kadınlar arasında da geçerli.
Eğer ki Meme küçükse ve kendini satamıyorsa bir kadın yeri geldiğinde bir erkekten bile daha az beğenilebiliyor.
Tabi buna karşılık memesi kocamansa ve sağını solunu açmasını biliyorsa diğeri ne yaparsa yapsın hava cıva olmak var.

 

 

Resm-i şerifimizde de temaşa edilebileceği gibi.
Bir tarafta resim çizme sanatını yalayıp yutmuş ve bir kot bir de tişörtle ve sade bir yassı taban ayakkapla bile olsa gayet usturuplu giyinmiş bir genç kız, diğer tarafta ise kocaman memlerini ortaya çıkartacak derecede belirgin ve göbek kısmını olduğu gibi açık üstelik de yüksek topuklu ayakkabı giyinen ve kendi resmini çekip sanal dünyaya koyan ve resim çizebilme konusunda herhangi bir yeteneği olmayan bir kız.
Siz olsanız hangisini beğenirdiniz?

Ay Can Canon

 Seninle bugün tanışmıştık. Bundan tamı tamına yedi yıl önceydi.

Kameramdan uzaktayken hayatıma bir kurtarıcı gibi girmiştin.

Seni satın almam çok zor olmuştu ama bana kaydettirdiğin güzel anılarım için zat-ı âline ne kadar teşekkür etsem azdır.

Günümüzde yedek parçanın olmayışı ve olsa bile astarının yüzünden pahlı çıkacağı cihetle sana geçen yıl elveda demek zorunda kalmıştım.

Evet sevgilim, bugün senin doğum günün ama sen artık tarihin tozlu sergenleri arasındaki yerini aldırıldığın günden beri çok zaman geçti.

Bütün bu anılarımı en güzel ve en canlı şekilde kaydettiğin için sana ne kadar teşekkür etsem azdır, hakkını ne yazık ki arsla ödeyemem.

Affet beni sevgilim, seni düşürdüğüm için özür dilerim.

Yazın Ayakları

Prinstaram veya sizlerin bildiği şekli İnstegram ya da yazıldığı şekliyle Instagram adı verilen ve bağzı Üçhârfliler için çok önemli olan paylaşma uygulaması çıktı çıkalı sanal dünyada bazı yazılı olan veya olmayan kurallar türedi.

Örnek olarak Perşembe günleri eski zamanlardan kalan resimler, Cuma günleri camilerden "Hayırlı Cumalar" resimleri, Cumartesi akşamları gece kulüpleri ve içki masaları, Yaz başlarında Denize sokulmuş ayaklar, Tatil günlerinde manyolu haşemalı güneşlenme paylaşımları, yetmedi bir de çoluk çocukların yüzme becerileri.

Madem konu böyle, ben de âdetimin yerini kaybetmeden buldurayım dedim ve daha ŞH-Fatih vaporumuzun üst güvertesinde otururken ayaklarımı yandaki korkuluklara dayadım ve Kınalıada'ya yaklaşırken yukarıda temaşa ettiğiniz resm-i şerifi çekti ben. 

Gemi Değil Gemicik

 Genel olarak resim çekmek bazıları kabûl etmese bile bir sanattır.

Her ne kadar resmi kameralar çekiyorsa dâhi kameralar öncelikle biz insanların gözlerine bağımlıdırlar.

Kamerayı elinize alarak düğmelerine rast gele basabilirsiniz. Ne çıkacağı da tamamen şansa kalmıştır o zaman.

 

 

 Bu resmi kim çektiyse gerçek anlamda tebrik etmemiz gerek çünkü kendisi Galata Kulesi ile Ahmet Hulûsi Yıldırım vaporumuzun baca direğini çok güzel ortalamağı başarmış.

 

İstanbul Kar Altında

Sabah sizlere tepemizin d'amına Mart Karı yağdığını yazmıştı ben, imdı da siz sevgili okuyucularıma birkaç adet alıntı resim gönderecek.

İlk görünümümüz Cadde-i İstiklâl'den, İlçe-i Beyoğlu'nun belki de aydınlık yüzü olan ve 1990 yılında araç trafiğine kapatılan yolda o günden beridir işlemekte olan Nostâlcik Tramvay bile görünemeyebilecek hâle gelmiş.

Baştan başa İstanbul'u Batıdan Doğuya doğru geçmekte olan üç yoldan biri olan eski adı Londra Asfaltı yeni adı önceleri E-5 sonra D-100 Karayolu'nda tuzlama faaliyetleri tam gaz devam etmekte.

Boğaz tarafına uzanıyor ve Fatih Sultan Mehmet Köprüsü'nü izliyoruz Otağtepe Parkı'ndan ve görüyoruz ki kar oldukça sağlam tutmuş vaziyette.

Havadan izlediğimiz güzergâhımızda sıradaki durağımız aslında Galata Kulesi olacaktı ama biz yine de geniş açılı olan resmi kullanmağa karar verdik, böylece Tarihi Yarımada'yı uzaktan da olsa izleyebilmekteyiz.

Yönümüzü kıvırıp da Tarihi Yarımada'ya çevirince diğer yerlerden çok da farklı bir manzara göremiyoruz, çünkü kar bu sefer İstanbul'un her tarafına yağmağa muvaffakiyet gösterdi.

Havadan yere konunca bazı yerlerde kaldırımlarda yürümenin tehlikelerinden bahsetmeli ben, çünkü ayakkaplarımız her an kayabilir dikkâtlı yürümezsek, sırf bu yüzden şemsiyelerimizi baston olarak kullanabilme yeteneğine sahip olmamız gerekmekte olduğunu belirtmeme hacet bulunmamakta.

Yeniden havaya kalkıp Ortaköy civarına geldiğimizde manzaranın aslında tam bir kartpostallık olduğunu görmekteyiz, her ne kadar kar güzel görünümler arz etse bile esasında hava oldukça soğuk.

İstanbul'u gezerken aslında İstanbul vilâyetinde her şeyin başladığı İlçe-i Kadıköy'e geçmeyecek miydik sizce?

Birkaç yıl önce adı General Asım Gündüz olarak değiştirilen ancak kamuoyunda hâlâ Bahariye Caddesi olarak bilinen caddede de Nostâlcik Tirenvay çalışıyor ama buradaki tramvay Almanya'dan alınan ikinci el taşıtlar, Gotha markalı ve İstanbul'daki ilk vazifeleri işte bu Moda hattından ibaret, yani bizim yıllar önce kullandığımız Özgün Tramvaylardan değil.

(Seceresini bir gün bahsedecek ben.)

Ve her şeyden önemlisi kedisiz bir İstanbul düşünülemez, düşünenin de aklından zoru vardır.

Kar da yağsa, Yağmur da yağsa, Güneş de açsa ve bizi ısıtsa dâhi kediler her zaman kedidirler.

Facebok'ta Kapak Oldu Ben

 Ben resim çekmeğe aşırı derecede bayılırım ve yeri geldiğinde de her zaman söylemişimdir:
Her bir resm-i şerif günü gelir değerini bulur.
Tıpkı berveçh-i atide temaşa eylediğiniz ve altındaki yazıyı okuyacağınız gibi:

Görmüş olduğunuz işbu resm-i şerifi bundan yaklaşık olarak beş aycık kadar önce İstanbul'daki bütün toplu ulaşımın beleş olduğu bir Kurban Bayramı günü Hâliç Metro İstasyonu'nun resim çekmek için ayrılan kulesinden çekmişti ben.

İmdı ise ne kadar mutlu ki Facebok'taki gruplardan birine kapak resmi olarak seçildi.

Bana ve diğer herkese işbu imkân-ı şerifleri bahşedenlere sonsuz teşekkürlerimi arz eder ben.

Saygılarımla Canlarım Ciğerlerim.

Dırone Kaç Şahin Tut

İnsansız hava araçlarının boyutları ufalıp sıradan insanların da satın alabildiği günler geldikçe resim çekmek iyice bir tutku olmaya başlamış.

Ancak her ne kadar şehirlerde bazı şeyler dikkâtlerden kaçıyorsa dâhi doğada yırtıcı kuşlar bu insansız hava araçlarını av sanabiliyorlar. Tıpkı geçen gün Ukrayna vatandaşı Evgeni Komarovski'nin başından geçenler gibi.

Bu sefer bir şahin bizimkinin insansız hava aracını bir av sanarak aracın peşine düşünce işte yukarıda temaşa ettiğiniz Dinyeper Irmağının şahinli bir resm-i şerifine imza atmış oldu.

Aslında sayın Komarovski Sovyet ve Ukraynalı bir doktor. Doğa fotoğrafı çekmeye meraklı olan sayın Komarovski'nin şahsi İnstegram sayfasında hatrı sayılır bir hayran kitlesi mevcut.

Marmaray'dan Resimler - Volüm Bir

Marmaray açıldı açılalı tabi ki bir defa tecrübe etmem gerektiği konusunda sanırım yazdıklarımı okuyanlar olarak hemfikir olduğumuza emin ben.

Şimdilik seferler onbeşer dakika aralıklarla yapılmakta, çünkü ne de olsa tren yolunda eksiklikler mevcut olduğu açıkça belli.

Bu akşam ilk olarak bir bindim, çünkü tam altı yıldan beri adam gibi bir trene binmeye hasretim.

Bu akşam tecrübe seferimde beni İstanbul'un bir başından diğer başına taşıyan E-32.019 filo kodlu açılışta da kullanılan beş vagonlu katarı İstanbul'a değil de Kocaeli'ye bağlı olan Darıca İstasyonunda görüntülediğim resmiyle başlayalım.

Beni indirdikten sonra Gebze yönüne doğru yoluna devam etmekte.

Bu trenlerin bizim bildiğimiz eski trenlerimizden en önemli farkı istasyonun gidiş yönüne göre en başında durmaları, Metro gibi istasyonun ortasında durmaya yetenekleri henüz yok çünkü genel olarak merkezden idare ediliyor, makinistin görevi ise olası bir yolda kalma durumunda müdahâle edebilmekten ve genel zamanda da kapıları açıp kapatmaktan ve treni yürütmekten ibaret.

Burası da trene bindiğim Yeşilyurt İstasyonunda bulunan güzergâh tabelası. Sizce de bir hata yok mu bu tabelanın düzeninde?

Çünkü soldan sağa doğru yazılan Lâtin Alfabesinde bir satır yetmediğinde sonraki satırda devam edilirken sayfanın alt kesiminden devam edilir, üstten değil. Çünkü yazarken sayfanın üst kısmından başlanır.

Marmaray trenleri yan koltuklu, ilerideki dönemlerde bu konuda çeşitli mecralarda çok tartışma çıkartacağa benziyor.

Marmaray hakkındaki başka eksiklikleri zamanı geldikçe sizlere aktaracak ben.