Aşk Balonu

 Esasında sıradan bir gün, ama gençliğimiz zamanında oldukça anlamlar yüklemiştik bugüne.

Çünkü ne de olsa sevginin bir gün gerçek olacağını ummuştuk.

Oysa önem verdiğimiz dönemlerde bile içinin boş olduğu gerçeği aradan geçen yıllardan sonra daha da anlam kazandı.

Helyum gazının şişirdiği balonları Marmaray bile taşımıyor.

Aşk bu kadar kolay mıdır?

Ya da soru şudur:

Aşk her şeyi affeder mi?

Yıllar önce bu soru Facebok'ta soruldu ve iki farklı kadın tarafından iki farklı cevapla cevaplandı.

Biri aşka kaptırıverileceği, diğeri de affetmemesi gerektiğini söylüyordu.

En güzel aşk ise Kahveye karşı hissedilen aşk olduğu o kadar doğruydu ki günümüzde artık aşk da sevgi de para etmiyor, üstelik hiçbir şeye değmiyor.

Aşkın Anlamı Yatak Odası

Bir zamanlar, yani bundan uzun uzun yıllar önce dünya üzerinde Aşk adı verilen, gözünün kör olduğu, çeşitli çılgınlıklar yaptırabilen, uğruna da en olmadık şeyleri bile oldurtan bir duygu vardı.

 Aşkın üzerine sayfalar dolusu yazılar ve kitaplar yazıldı, filmler çekildi, tiyatrolar sahnelendi.

Gün geldi zaman geçti, artık sıra verme zamanı geldi, verilince de kâlp kırıklıkları yaşandı.

Hâttâ en acısı sevilen kişi seveniyle sırf sevildiği için dalga bile geçti, sonra da sümüklü bir mendil gibi bir köşeye fırlattı.

Öyle ki seven kişi sırf onu sevdiği için pişmân bile ettirilerek özür dilemek zorunda bile bırakıldı. Çünkü ne de olsa sevenin sevmeğe hakkı yoktu.

Bugünün aslında tek kazanan kesimi sadece kuyumcular ve çiçekçiler.

Kaldı ki aşkın ateşi yakarsa altını eritir, eriyen altın kadını eritir, kadın da erirse erkeği eritir.

Bu erimelerin tek karşıt gücü tabi ki sadece Sipâli'dir, yani sizin anlayacağınız dilde de yazayım Para'dır.

Anlayacağınız sipâli olmazsa aşkın varlığından söz edilemez bile.

Kısaca yazayım ki bu akşam kırılacak cevizleri içine almak için bile sipâli lâzımdır.

Mâlum-u âliniz aşk veresiye değildir, ya peşin verilir, ya da hiç verilmez terk edip gidilinir.

Dünya Çikolata Günü Kutlama

 Günden güne bazı kimseleri özlemeğe başladı ben. Tamam norminâle döndük, sokak yasakları kalktı, ama bazı şeyler çok eksik kaldı hayatımda.

Ne kahve ne dondurma artık bana mutluluk vermiyor.

Gönlüm perişan kâlbim kırık

Senin yüzünden oldum hıçkırık

Saçların sırma gözlerin elâ boyun sırık

Hasrette bırakma beni ne olur güzel şıllık

Tırık çıkık mıkık.

Hava aslında fıstık gibi sıcak, Güneş güzelcenem ortalığı aydınlatıyor, geceleri serinlikte biraz kafa dinleyebiliyor ben ama Şaban Lâtifses sağ olsun Şabaniye olmadan önce yazdığı şarkı inşallah duygularımı anlatır.

Bugün biraz önce de dediğim gibi Dünya Çikolata Günü olması yüzünden kendimi biraz mutlulaştırmak için Kahve Dünyası'na zor attı ben.

Eskiden günde beşon kişinin yazdığı iletişim kanallarım son üç haftadan beridir suspus, acaba ne yaptım da sesi kesildi?

Yoksa başına olumsuz bir şey mi geldi?