Sekreteri Mikmeyin

 İş hayatında genel bir kaide vardır ki bu da Patronlar ve "Kendini Patron Sananlar" tarafından çoğunlukla istismar edilir ve Sekreterler yerli veya yersiz olmak üzere çoğunlukla simikilir.

Oysa işyerine her sabah gelen Sekreterin o işyerinde kendi vazifesini yapmaktan başka hiçbir gayesi yoktur.

Ne var ki işyerindeki bu hassas denge tarafların görev ve sorumluluk sınırlarını aşmasıyla birlikte kolaylıkla değişebilir.

Başlangıçta basit bir yakınlık veya işyerindeki sıradan bir samimiyet gibi görünen durumlar zamanla patron ile sekreter arasındaki ilişkinin mahiyetini değiştirebilir.

Böyle bir durumda mesele artık yalnızca işlerin nasıl yürüdüğü değil de kimin neyi kimin için yaptığı hâline gelir.

Çünkü iş hayatında her ayrıcalığın bir karşılığı ve her kolaylığın da bir bedeli vardır.

Sekreterin vazifesi ile patronun beklentileri birbirine karıştığında patronun alıştığı küçük konforlar da yavaş yavaş ortadan kalkabilir.

Bütün bu sürecin sonunda da başlangıçta hiç hesapta olmayan o meşhur sonuç ortaya çıkar:

Günün sonunda ise sekreteriyle sevişen kendisini patron sanan kişi çayını çuyunu kahvesini mahvesini kendisi yapmak zorunda kalır

Dün patronun masasına bırakılan Kahve bugün kendini patron sanan çocuğun kendi elleriyle hazırlamak zorunda olduğu bir vazifeye dönüşür.

Uzun sözün kısası ve hayatın gerçeği ise şudur:

Sekreterini Siken Kahvesini Kendi Yapar.

Eylül Gelirken Hoş Gelsin

 Yaz bitiyor, son birkaç güne geldi takvimlerimiz.

Bugün tarihlerden Bir Eylül İkibinyirmialtı günlerden ise Salı olmak var.

Birkaç gün sonra gündemlerimizde Portakal Mandalin gibi meyveler ile Mélisà Kahve gibi sıcak içecekler hayatlarımıza girecekler.

Ağaçların yaprakları da iyice sararmağa başlayacaklar.

Gün ise her gün biraz daha erken kararacak, havanın sıcaklığı her geçen gün biraz daha soğumağa başlayacak.

Tüm bu dediklerimiz için saddece Yirmiiki Gün kaldı, üstelik sadece Çalışma Günü de değil. 

 

Yukarıdaki görseli benim için hazırlayan yeni sevgilimiz Chat Gepete'ye çok teşekkür ederiz.

Havaların sıcaklıkları düşmeğe başlayınca sırada Bardaktan boşanırken sürekli dava açan Yağmur ve onların evliliğini sürekli kurtarmağa çalışan Güneş ve Bulut'un yerdeki harika gösterilerini de inkâr edebilmemiz çok zor.

Yapraklar belki henüz sararmadılar ama birkaç güncük sonra iyice belirginleşeceğini sanırım ilkokulda öğrenmiş olmamız gerekiyor.

Akşam vaktleri artıkım erken kararan havalara, sırtlarımızı kaplayan mantolara, bacaklarımızı ısıtan Müjde Külotlu Çoraplara, yerlerdeki Yağmur suyu birikintilerine, tıkanan trafiklere hazırlıklı olmamız gerekmekte.

Daha yukarılarda dediğimiz gibi, Eylül-ü Şerif Ayı gelirken hoş gelsin bizlere.

Fotoğrafın Doğum Günü

Tarihte çekilen ilk insan fotoğrafı mucit Louis Daguerre tarafından 1838 yılında Paris'in hareketli caddelerinden Boulevard Du Temple'de çekilmiştir. Bu fotoğraf arkasındaki teknik zorunluluk ve tesadüf nedeniyle fotoğraf tarihinin en ikonik karelerinden biri olmuştur.
Fotoğrafın çekildiği cadde aslında o saatte at arabaları yürüyen insanlar ve yoğun bir kalabalıkla doluydu. Ancak o dönemki Daguerretip teknolojisi nedeniyle bir fotoğraf karesinin pozlama süresi yaklaşık on ilâ oniki dakika falan sürüyordu.

Pozlama süresi çok uzun olduğu için cadde üzerinde hareket eden yürüyen veya at arabasıyla geçen hiç kimse gümüş levha üzerinde bir iz bırakamağı başaramadığından adeta havaya karışıp silindiler. Bu yüzden koskoca cadde tamamen terk edilmiş ve bomboş bir hayâlet şehir gibi göründü. Ayakkabı boyacısı ve müşterisi hariç.
Çünkü onlar sabit duruyorlardı ve uzun pozlama süresi içinde karede kendilerine yer bulabilmişlerdi.

 

Bir zaman sonra gün geldi işbu resm-i şerif renklendirildi.

Bir not daha:

Louis Daguerre'nin kimyasal maddeler yardımıyla saatler süren pozlama süresini dakikalara indirdiği buluş 19 Ağustos 1839 günü Fransız Bilimler Akademisi tarafından dünyaya ücretsiz bir hediye olarak duyuruldu. Bu tarih modern fotoğrafçılığın resmi doğum günü kabul edilir.

Günümüzde ise hepimizin mâlumu olarak pozlama süresinin alt sınırı saniyenin milyonda birine kadar inmiştir.

Kedili Kahve Gummi

Siz sevgili okuyucularımıza Pendik semtini anlatmayacağız bu sefer.

Ancak en güzel Türk Kahvemsinin gummilenilmesinde Miyav Şeylerin paylarının büyük olduğunu söyleyebiliriz.

Tuhaf bir konudur ama Kedi milleti Kahve ve Kitap kokusuna bayılır derler, çünkü her Kahve gummilendiğimiz yerde Anadolu Kedilerinin bir temsilcisi mutlaka bulunur.

Taşınma

Herhangi bir nedenle Şehr-İstanbul’da taşınma mâliyeti yaklaşık Üçyüzmilyar Türk Lirasıcık ücrete dayandı.

İmdı mâliyet kâlemlerine bakalım ki bu kâlemler devenin kulağı olarak bildirildi.

Bir aylık peşin kira : Kırkbeşmilyar Türk Lirasıcık (45.000)

İki aylık depozito : Doksanmilyar Türk Lirasıcık (90.000)

Emlâk komisyonu : Kırkbeşmilyar Türk Lirasıcık (45.000) 

Nakliye : Ellimilyar Türk Lirasıcık (50.000)

Boya badana ve temizlik : Ellimilyar Türk Lirasıcık (50.000) 

Abonelik ve noter giderleri : Onbirmilyar Türk Lirasıcık (11.000)

Bunların ortalama toplamı : 291.000.000.000 (İkiyüzdoksanbirmilyar) Türk Lirasıcık veya yeni nesil doğru anlasın 291.000 (İkiyüzdoksanbirbin) Yeni Türk Lirasıcık.

Belirtilen ücretler yaklaşık mâliyetleri ifade ediyor. 

Bu yıl her ay kazandığımız Yirmisekizmilyar Türk Lirasıcıklık Askeri Üçretle bu borçları çok rahat ödeyebiliriz çok şükür..