Çöp Tayöm

 Akşam olduğunda bütün dükkânlar gün içinde biriktirdikleri çöpleri dışarı çıkartırlar.

Ancak özellikle Kapalıçarşı'dakiler işbu mvzuat-ı rezilliye hakkında oldukça sabıkalıdırlar.

İşbu temaşa ettiğimiz yer Kapalıçarşı'nın üstü açık kalan kısmı Çuhacı Han'a inen Ağa Sokak olmak vardır.

Çöp dağının arkasındaki kapuda ise Varakçı Han mvcuttur.

İşbu resm-i şerifleri çektğimiz saat bir hafta içi için erken ama haftanın en önemli günü olan Cumartesi için geç bir saat olan "Onaltı'yı Kırk Geçe" civarı ve herkes çöpünü ahanda Varakçı Han'ın kapusuna bırakmış ve defolup gitmiş.

Kim temizleyecek?

Bu arada buradaki resimler daha önceleri Facebok'ta dolaşan ama milletin Çarşıkapı sandığı ve ısrarla da Çarşıkapı olduğunu iddia ettiği ama bariz bir şekilde Çuhacı Han'ın kapusunun olduğu mekânda çekilmiştir.

Bunu da bir bilgi olarak iletmek istedik.

Dönerin Pahlılığı

 Bizim buralarda ne olursa olsun veya yiyeceklere ne kadar zamcık yapılırsa yapılsın vatandaşın ekomonisi daima tıkırındadır.

Yarım ekmek arasındaki dönerin ücreti ne kadar olursa olsun işbu çevrede her zaman kuyruk oluşur.

Bugün sıra saattan dolayı birazcık kısa dâhi olsa kuyruk sonundaki kişinin sırası en az yirmi kocaman dakika sonra geleceği kesindir.

Resm-i şerifte de temaşa edildiği üzere pide veya yarım ekmek arası bir parçacık döner etinin Dörtyüzmilyon Türk Lirasıcık ücreti mevcut olduğu sadece "Bir Yıl" içinde kesinleşti..

İşbu mıntıkadaki işlerde çalışanlar ne kadar haftalık alıyorlar ki burada yummilenebilecekler?

Kızılcık Şerbeti

 Kâlp yalnızken ne kadar atarsa atsın kırıldıktan sonra atma hızı çok değişir.

Geçen hafta bir adet "Yalnız Kâlp" vardı, aradan geçen bir kocaman hafta boyunca kan kustu ama kızılcık şerbeti gummilendiğini söyledi çenesinin ve dudaklarının çevresindeki kırmızı renkli sıvıyı görüp soranlara.

Görünüşe bakılırsa bu yılki kızılcıkların şerbeti biraz fazla böğürtlen dolu olduğu cihetle daha bir kırmızımtırak boşalıyordu.

Hani aralarındaki hadise "Çaresiz Ayrılık" olsa belki daha kolay atlatılabilirdi.

Oysa daha sadece Yirmidört saat kadar önce bağzı şeyhler yaşamışlardı ama geçen koskoca Yüzaltmışsekiz saata rağmen karşı taraf arsla harekete geçebilmeği akıl edememişti.

Ama olsundu, çünkü o bir "Ağlama Duvarı"ydı.

Herkes gelir onunla ağlardı ama başkalarıyla gülerdi, hem de kahkahalarla.

Bizimki de her seferinde arandığında çok zor bulunabilen "Sıfır Eksi Kan"ından bolcanam kusar ve çevresindekilere de "Kızılcık Şerbeti" gummilendiğini söylemeğe devam ederdi.

Yatsı Çok Erken

 Erke yatıp erken kalkmak her ne kadar güzel dâhi olsa Ondokuzu Kırküç geçe gibi erken bir saatta Yatsı ezanının okunuyor ollması Kış mevsiminin Şehr-İstanbul'a iki kocaman ay öncesinden avdet eylediğinin en güzel kanıtı.

Daha şimdiden millet Facebok'ta yazmağa başlamış ki Kış mevsimi çabuk gelsin, ama Kış geldiği zaman yakılan Sobanın veya Kâloriferin yapay sıcaklıkları bir yana yakarken kullanılan Doğalgazın fatura ücretlerinin kol gibi gireceğini ve zaten alınan tüm önlemlere rağmen ısrarla tıkırında olmağa devam etmekte olan Ekomoniyi daha da çıkmaza sürükleyeceği gerçeğini sanırım nazar-ı itibariyeye ahz-u kabz eyleyemiyorlar.

Kar belki çok güzel olabilir, manzarası da güzeldir ama kar her zaman soğuk getirir.

Soğuk havalarda insanlar üşürler ki bu yüzden kalın giyinirler.

Ayılar ise biraz az üşümek ve kışın soğuklarını hissetmemek için kış uykusuna yatarlar.

Yalnız Kâlpler De Atarlar

 Doğuldu, yaşanıldı, bir yaş daha yaşlanıldı, en sonunda bir yerde bir köşede unutulundu.

Yeter ki gönüller bir olsundu, nasıl olsa bir daha aranıldığında birinin kanayan yarasının yara bandı olurdu.

Millet o bahsedilmiş olan Yalnız Kâlp'i bir "Ağlama Duvarı" olarak kullanıverirdi.

O yara bandı işini bitirdiğinde de hurda gibi çöpe atılıverirdi.

Birkaç zaman geçerdi, bu sefer bir başkasına kanardı, kandırıldığını da bile bile bir Rüzgâr'a tutulur ve sonunda aynı şeyleri yeni baştan yaşardı, kaç zaman geçerse geçsin sonunda uğrayacağı istasyon aynı yerdeydi.

Bir önemli konu daha varsa onun omuzlarında ağlayanlar başkalarının koyunlarında kahkahalarla gülerlerdi.

İşte böyle bir hayat yaşanıyordu uzaklardaki memleketlerin birinde.

Ancak hiç kimsenin bilmediği bir gerçek vardıysa da o kişinin "Compleanno"su Türkiye Cümhûriyeti'nin çok sevilen birkaç önemli kişisiyle paylaştığıydı.

Çok uzaklarda yaşarken Nil nehrinden gelen Tarkan'ın kıyıda oturup Özkan gibi suyu arşınlaması kadar güzeldi.

Bu kadar kişiyle tek bir ortak özelliği vardı o yara bandı olan kişinin:

İki cümle önce bahsedilenlerle aynı gün Dünya denilen pislik yuvasına gönderilmiş olması.

Bu yıl daha da pisleşen Dünya'nın sayılı kalan birkaç güzelliğinden her biriydi bu yukarıdaki Üç Vatandaşımızın hayata bakış aşıları.

Yalnız olmak bizlerin kendi özgür iradesi dâhilinde seçilmiş bir duygu.

Etrafta gereksiz dedikoducu fesat ve içten pazarlık yapan ve de menfaatine göre arkadaşlık eden bir sürü insancık mevcut günümüzdeki dünyada.

Bütün dünya hayatı boyunca birileri birilerinin hayatlarına girerler, birilerinden istedikleri menfaatleri bir şekilde alırlar, işbu menfaat süresince o insanı el üstünde de tutarlar, sonra da sessizce çekip giderler ve başka insanların peşlerinden koşarlar, bu arada o insanın duygularıyla da bir güzel oynarlar Pilâstik Top gibi.

Gün gelir en sevilen insan bir anda nefret edilesi biri olur çıkar.

Herkes de o insanı narsistlikle suçlar ama onu narsist olmağa gerçek narsist olanlar itmiştir.

Bu arada aklıma gelmişken yazımın başlığını daha yukarılarda bir yerde bahsettiğim bir müzisyen ozanımızın aynı ism-i şerifini taşıyan çok güzel bir şarkısının mevcut olduğunu ve başlığını da kendisinden yürüttüğümü belirtmek isterim.

Şarkıyı dinlemek isterseniz sizlere Youtube'deki bir videosunu yazımın içinde sakladım, bulursanız tıklayıp bir dinleyin, çünkü kendisi çok güzel şeyler yazmış.