Terbiye Yoksunlukları

Ben asla bir homofobik değilim, ama Dünya üzerindeki bağzı insanattan gerçekten nefret ediyorum.

Hani bazen kafamız dalgın olur ve derin düşüncelere dalarız ama bu benim dediğim bambaşka bir şey.

Burası oldukça merkezi bir mıntıka olan Yenikapu Marmaray İstasyonu çıkışı, bu gördükleriniz de engelli rampasının önünde yolu kapatacak şekilde durup müsade istendiğinde hiç tınmayan şahıslar.

Peki peki anladık siz Türk değilsiniz, zaten isteseniz de olamazsınız, çünkü Türk olmak gerçekten kolay değildir.

Memleketinizde belki böyle yolu kapatacak derecede durmanız belki sıradan davranışlar olabilir.

Ancak burası Türkiye Cümhûriyeti, misafirseniz misafirliğinizi bilin, akıllı olun ki insan gibi davranalım.

Ankara - Aziz Nesin

Bugün günlerden Bir Nisan İkibinyirmiiki ama bu yazdıklarım kesinlikle şaka falan değil.

Türkiye Cümhûriyeti'nde başkentimizin Ankara olduğunu bilmeyen hatrı sayılır oranda insanlar mevcut.

Eğitilim seviyemizin geldiği son noktalarda hayatımda bunu da görecektim ya ölseydim daha iyiydi.

Ben ölsem neyse de ya Atamız ne yapsın? Bu memleketi dünyanın en ileri memleketi yapmak için uğraşmasına yazık.

Siz imdı iyisi mi şu videoyu bir izleyiverin, sonra karar verin.

Vakt-i zamanında henüz yaşadığı dönemlerde rahmetli Aziz Nesin'in bizim hakkımızda doğruluğu artık su götürmeyeceğine inandığım bir tespiti bulunmaktaydı.

Günümüzün eğitilim düzeni içerisinde bu oran bile essahtan çok fazla aslında.

Mâlum-u âliniz uzun yıllardan beridir okullarımızın eğitim seviyesi ünüversüte sınavları için çok yetersiz kaldığı cihetle tüm öğrenciler hafta sonlarını dershanelerde geçirmekteydi.

Birkaç yıl önce bu dershaneler lise oldu, o konu ayrı.

Hepsini anlarım da Bindokuzyüzyirmidört yılındaki Anayasamızdan beridir Türkiye Cümhûriyeti'nin başkentinin Ankara olduğu üçüncü maddede diğer temel özelliklerimizle birlikte yazar ve anayasamızdaki ilk dört maddenin değiştirilmesinin teklif dâhi edilemeyeceği dördüncü maddede kesin hükme bağlanmıştır.

Bu soru geçenlerde Kim Beşyüz Milyar İster yarışmasında soruldu ve yaşananların özetini sizlerle paylaştım.

Hadi yarışmacı kişi heyecanlanabilir, ama salondaki seyirciler de mi heyecanlandılar?

Eğer bu kadar basit ve vatandaşlığımızla ilgili bir sorunun cevabını bilmiyorsa herkes şapkasını önüne koyup düşünmeli ve gerekirse diplomunu yırtarak okula yeniden başlamalı, hem de birinci sınıftan itibaren.

Söz bitmiştir.

Kitap Ve Kız

 Bir baba kızına kitap okuma alışkanlığı kazandırabilmek için ödül vermek istemiş:

"Kızım, eğer sana verdiğim şu kitabı bitirirsen Elli Lira vereceğim." demiş.

Bu teklif çocuğun çok hoşuna gitmiş ama bizimkinin kitap okumayla da pek arası yokmuş. O nedenle de "En iyisi ben bu kitabın özetini internetten araştırıp bulayım, iyice bir ezberleyeyim, babam okudun mu diye sorunca da o özeti anlatırım." diye düşünmüş.

Ve çocuk gitmiş babasının okuması için verdiği kitabın özetini bulmuş.

İki sayfalık bu özeti çok iyi bir şekilde öğrenmiş, hâttâ ezberlemiş. Tabi babası anlamasın diye bir hafta da beklemiş.

Bir hafta sonra "Babacığım ben kitabı okudum, artık ödülümü verir misin?" diye sormuş.

Babası kızından kitapta geçen konuyu anlatmasını istemiş.

Genç kız güzel bir şekilde konuyu anlatmış.

Ardından tekrar ödülünü istemiş babasından.

Ama babası hiç beklemediği bir tepki vermiş ve kızına "Sen bu kitabı okumamışsın, beni kandırıyorsun. Çünkü eğer okusaydın kitabın içine koyduğum Elli Lira'yı bulurdun." demiş.

Orman Koruma

 Bu kadar basit bir konuyu hâlâ çözemiyoruz.

Aile niye var, Okullar niye var, ve her şeyden önemlisi Milli Eğitim Bakanlığı niye var?

Dersler iyi güzel de çocuklarımıza vatanı ve doğayı korumağı küçük yaşta neden bir türlü öğretemiyoruz?

En önemli ve gözden kaçan büyük nokta ise toplumsal denetim veya kolluk kuvvetlerince uygulanan herhangi bir yaptırım neden yok?

Batı ülkelerinde sıkıysa çöpünü pisliğini ortada bırak. Hem devlet hem yurttaşlar canına okur.

Günümüz Gençliğinin Vaziyeti

Bugün biraz günümüz gençliğinin içler acısı durumundan bahsedecek ben. Yıllar önce "Yeni nesil pek embesil nesil" diye bir şarkı vardı, çoğunuz hatırlamazsınız bile.

Marketten ekmek alamayan ama Dünya ile internetten konuşan çocuklar.

Tuvaletin nasıl temizleneceğini bilmeyen bir nesil.

Misafir geldiğinde hoşgeldiniz demeyi beceremeyen gençler.

Bilim sohbetlerine katılmayan ve kitap okumayan ama her şeyi bildiğini zanneden öğrenciler.

Bunları çoğaltabiliriz. Konunun çözümünü de ekleyeyim:

Öncelikle ilköğretim ve ortaöğretim okullarında adab-ı muaşeret dersleri derhal verilmelidir.

Gereksiz konular ve dersler varsa müfredattan çıkartılmalı, verilen bilgiler öğrencinin kabiliyetini geliştirici yönde olmalıdır.

Yazıktır, günahtır. Zaten kocaman birkaç nesil heba oldu, bari geri kalan nesil düzgün yetişsin.

Eğitim Konusu

 Dünyanın en iyi eğitim sistemi seçilen Finlandiya'da dört ders Almanya'da beş ders görülüyor.

Bizde sekiz ilâ oniki ders olmasının amacı öğrencilerin dışarı çıkıp serseri olmamasıymış.

Çünkü öğrenciysen hiçbir sporla uğraşamaz ve hiçbir çalgı çalamazsın.

Çünkü derslerden kafamızı kaldıramalıyızdır. Herhangi biriyle arkadaşlık kurmamalıyız, eğer ki yakın arkadaşınız varsa "Tabi ki iyiliğimızı düşünüyorlar ders çalışmamıza engeldir" diyerek hemen arkadaşlığımızı bitirmeliyizdir.

Eğer siz arkadaşlığınızı bitirmezseniz ailenizle konuşup sosyal çevrenizi irdelemeye başlarlar çünkü başka işleri yoktur çünkü her şeye burunlarını sokmaktan zevk alırlar.

Bizim en aktif ve en güzel yaşlarımızı zehir etmeyi görev edinirler. İnsanların kendini geliştirmeye hakkı yoktur. Bu yüzden ülkede çok sayıda psikolojik sorun yaşayan öğrenci var. Başımızda durup ezberleyin diyen devlet adamları da cabası.

Saç ve giyinişin onların ilgi alanıdır. Görüşlerin hepsi nedense saçma çünkü her şeyi onlar biliyor. Asla hata yapmazlar ve yanılmazlar.