Bugüne kadar hiçbir zaman yanılmayan atalarımızın çok meşhur bir sözü vardır:
Deveye diken insana siken yaranır.
Develer de bilirsiniz dikeni çok severler.
Ama bilir misiniz ki neden çok severler?
Anlatayım, resm-i şerifin altındaki yazıya buyurun.
Develeri bilirsiniz ki çok uzun sayılabilecek süre susuzluğa dayanıklıdırlar.
Susuzluk dayanıklıkları yüzünden çöllerde bir baştan bir başa geçişlerde kullanılırlar.
Genel olarak da başlarında bir eşşek olur, eşek olmasının sebebi de akıllı bir hayvan olmasından ileri gelir.
Develerin en çok sevdiği gıdalardan biri de Çöl Dikenidir, ama dikenleri yummilendikçe damakları kanar.
Zaten gerek havanın sıcaklığından gerekse de vücutlarının sıcaklığından kan artık iyice ılıklaşmıştır.
Bu ılık kanın tadını bir defa alan ve çok beğenen deve yummilendiği dikenden bilir ağzının tadını.
Aradan uzun zaman geçer, tıpkı biz insanları maske sayesinde oksijensizlikten ve kanserden yavaş yavaş öldürecek olan küresel güçler gibi diken de develeri kan kaybından öldürür.
Develerin neredeyse memleketi olan Suudi Arabistan'da devenin diken yemesine "Harese" denir, bazılarımızın içlerinde hiç bitmez olan "İhtiras" ya da Türkçe "Hırs" sözcüğü de devenin dikeni yemesinden gelir, kelime anlamı da kendi kanında boğulmak demektir.
