Televizyonun Yaş Günü

Takvim yapraklarının 2 Ekim 1925 tarihini gösterdiği gün İskoçyalı mucit John Logie Baird Londra'daki laboratuvarında deneysel sistemiyle ilk tanınabilir televizyon görüntüsünü başarıyla iletti. İlk görüntü yoğun ışık nedeniyle insan yerine kullanılan “Stooky Bill” adlı bir kuklanın başıydı.

Baird kısa süre sonra benzeri bir deneyde bu sefer yirmi yaşındaki William Edward Taynton'un yüzünü de ekrana aktardı ve Taynton televizyonda görüntüsü aktarılan ilk insan oldu. Görüntü o dönem için normâl olan yalnızca otuziki satırlık çok düşük çözünürlüklü bir görüntüydü.

Paramount + Warner Bros = Holivut Tekeli

Holivut'un önemli filimcilerinden Paramount’un Warner Bros Discovery’i Yüzonmilyar Amerika Birleşik Devletleri Doları ücretle satın almasının önündeki son hukûki engel kalktı.

Amerikalı mahkeme şirketin oniki eyâletle vardığı uzlaşmayı onayladı. Birleşmenin ise Ekim başında tamamlanması bekleniyor.

Birleşen şirket ilk iki yıl yılda en az otuz, sonraki üç yıl ise yılda en az otuziki farklı filmi sinemalarda gösterime sokacak. İşbu sözleşmeye göre beş yıllık sürede toplam yeni film sayısı Yüzellialtı adet, işbu şeraitte Holivut sinemasına doyacağız ve Türk filmlerine burun kıvırabileceğiz çok şükür.

Bu sayıya herhangi bir sebeple ulaşılamazsa eksik kalan her film için Otuzmilyon Amerika Birleşik Devletleri Doları ödenecek, ayrıca Miramax’taki payın satılması gerekecek. Tıpkı bilinmeyen bir yerlerdeki köprü ve tünellerde verilen garanti araç geçişleri gibi.

Satın alma tamamlandığında da Warner Bros HBO HBO Max ve CNN gibi markalar Paramount çatısı altında toplanacak.

Kar Geldi

 Son zamanlarda gerek gazeteler gerekse televizyonlar kar konusunda felâket tellâllıkları yapıyorlardı.

Bugün ise Kar sonunda Şehr-İstanbul'un ortalarında bulunan Aksaray semtine ilk damlalarını akıttı.

Tabi ki nuru çok sulu olduğu cihetle yeri tuttuğunu söyleyemeyiz, çünkü yer o kadar soğuk değil.

Altın Kızlar

 Bugün boş boş laklaklarken nereden bilmiyor Facebok'ta ahanda işbu resm-i şerifi görünce haklarında iki kelâm etmek istedi ben.

Bir bakıma gençliğimizin vazgeçilmez dizilerinden, her ne kadar kültürlerimiz farklı bile olsalar yine de televizyon sayesinde bizlerden biri gibi olmuşlardı.

Vakt-i zamanında bu güzel ve eğlenceli dizide emeği geçen Dorothy rolünde Bea Arthur (13.5.1922 - 25.4.2009), Blanche rolünde Rue Mc Clanahan (21.2.1934 - 3.6.2010), Rose rolünde Betty White (17.1.1922 - ...) ve Dorothy'nin annesi Sophia rolünde Estelle Getty (25.7.1923 - 22.7.2008) hanımlara ve yönettiği için Terry Hughes'e ve de yazdıkları için Susan Harris ve Mitchell Hurwitz'e teşekkür ederim.

Dizinin konusu genel olarak bir durum komedisi şeklinde geçer, artık emeklilik dönemleri gelmiş üç kadının ve içlerinden birinin annesinin aynı evde yaşadıkları olaylar anlatılır.

Amerika'da bulunan ve anlamı da ulusal yayıncılık şirketi olan NBC'de Bindokuzyüzseksenbeş ilâ Bindokuzyüzdoksaniki yılları arasında yayınlanmıştır.

O zamanlar Türkiye Cümhûriyeti'nde de oldukça ilgi gören dizinin Türk uyarlaması yapılmaz mıydı?

Merak etmeyin yapıldı, İkibinsekiz yılında Hülya Koçyiğit Nevra Serezli Türkân Şoray ve Fatma Girik'in canlandırmasıyla bir heyecanla başlayan yeni dizinin ömrü ne yazık ki Şampiyonlar Ligi kadrosuna rağmen fazla uzun ömürlü olamamıştır.

Bizi Vergimizden Ayırmayın

Şu dünya üzerinde meşhur bilim adamlarına rağmen İsviçreliler kadar herhangi bir organ-ı şerife sürülecek kadar bile aklı olmayan başka bir ulus sanırım yoktur.

İmdı üstteki yazımı okuyunca şaşırabilirsiniz ama bu haber-i şerifte şaşırılacak tek bir şey varsa onu da yazımın ilerleyen bölümlerinde arz edecek ben.

Çünkü efenim geçtiğimiz günlerde İsviçre topraklarında yapılan "Radyo ve Televizyon Vergisi Kaldırılsın Mı" konusundaki hâlk oylamasının sonucunda yüzde yetmişbirbuçuk gibi ezici bir çoğunluk tarafından "Hayır" oyu çıktı sandıktan sanki her hayırda hayır varmış gibi.

Anlaşılabilmesi için başkaca bir deyişle her hayırda hayır olduğunu sanan işbu üçte ikiye yakın çoğunluk hâlk oylamasına konu olan Radyo ve Televizyon Vergisini ödemeye devam etmek istedi.

Yani her hayırda hayır her evette şer yokmuş.

İnsan bir yıl boyunca çok para kazanınca nereye harcayacağını şaşırırmış.

Adam başı ortalama yıllık gelirin Üçyüzbin Türk Lirasıcık olduğu İsviçre'de hâlk her yıl Binsekizyüzotuzaltı Türk Lirası kadar bir miktarı Radyo ve Televizyon Vergisi olarak devletine ödüyor.

Tamam anlarım devlet sevilir, ama devlet artık vergi almayalım diye hâlka sormaya karar vermişken kalkıp da elindeki parayı "Al ben yemiyorum sen ye" diye de verilmez yani.

Ah şu İsviçreliler keşke gelseler de Türkiye Cümhûriyetinde bizim şartlarımızda bir süre bile olsa yaşasalar, çok değil sadece üç ay sonra akılları başlarına devşirmezlerse ve o güne kadar yaşadıkları salaklıkları kendilerine sorgulatmazlarsa ben hiçbir şey bilmiyorum demektir.