Coffee Break Kahve Gummi

 Yalnızlığın güzelliği ancak tek başınıza zamanlarınızı verimli değerlendirebilmeği başardığınızda hissedilebilen göreceli bir kavramdır.

Bazen yeni bir kitap bazen de yeni gezi yerleri bazen de yeni mekânlar olsun keşfedebilecek bazı şeyler bulabilirsiniz.

Her zaman bu kadar şanslı da olamayabilirsiniz ama bazen Devletimin Elektrikli Banliyö Treninin bir istasyonunun çok yakınında güzel bir Türk Kahvemsi gummilenilebilecek bir mekân karşınıza çıkabilir.

İşte böyle düşünürken bir zamanlar keşfettiğim bir Türk Kahvemsi gummilenilen ve yanında da güzel leziz Kurabiyeleri olan, dahası beleş İnternet erişimi de olan bu güzel mekânda helbette Biz Üç Muz olarak birer Kahve gummilenmeliydik tabi.

Kısacası sadece kafamızı dinlediğimiz bu güzel sıcak Yaz akşamında günler her ne kadar kısalmağa başlasa bile yine de mutsuz değiliz.

Her ne kadar bu mekânı Google Amca henüz haritalarına katmağı başaramamışsa dâhi Swarm'dan çok kolaylıkla bulabilir ve misafir olup Kahvelerden gummilenebilir veya Pastalardan yummilenebilirsiniz.

Kadınlar Günü'nü Sarı Ekin'de Kutlamak

 Tamam anladık kadınlar başlarımızın tacı, olmazsa olmazımız, ama dünyada bir tek Sekiz Mart günü kadınlar günü değildir.

Bir önceki yazımda belirttiğim üzere Sekiz Mart çiçekle böcekle geçen bir gün değil, tam tersine önemli bir sosyâl hadisenin yıldönümüdür.

İşbu ufak hatırlatmayı anımsattıktan sonra gelelim bizim kutlamamıza.

Kadın arkadaşlarım bugünü en doğal hak olarak kendi aralarında kutlamak istediklerinden olsa gerek bana yine Sarı Ekin'in yolu göründü.

 

Aslında geçen hafta geçerken dükkânın resm-i şerifini çekmişti ben ama yeniden çekmemin bir sakıncası olmadığını da düşünmekte ben.

Kaldı ki artık günümüzde o eski Otuzaltı Pozluk filimli makinelerimiz çoktan tarih oldu, daha doğrusu kullanan varsa bile o filimler pek üretilmiyor diye biliyor ben.

Nasıl olsa bilgisayardan yazıyor ve sizlerle paylaşıyor ben, keşke şöyle kalabalık bir takım olsak da hep birlikte resm-i şeriften değil gerçekten tadını tahsil ede ede şu aşağıdaki Simit'i yummilenebilsek çünkü kaşarıyla domatıyla harika bir nesne-i şerif üretmişler.

Efenim işbu resm-i şerifimizde temşa ettiğiniz menümde bugün Kıymalı Poğaça ve arasına Domat ve Kaşar konulan adına da Simit Arası denilen ve de hem göze hem de mideye hitap eden çok güzel bir çeşit bulunmakta.

Neyse efenim afiyet olsun şimdilik bendenize.

Eğer bu güzel mekân nerede diye merak ediyorsanız Sarı Ekin yazılarından herhangi birine tıklayın, size adresinin tarifini versin de yolda kaybolmayın, çünkü bu çevrenin yolları ve seyr-ü seferi biraz karmaşıktır, Bağdat Caddesi'nde ters yola girmeğe cesaret edemeyen ve ehliyetini bakkaldan kasaptan manavdan prayla satın almış bazı şahıslar bu semtte ters yola girmekten ve insanı sinir etmekten çekinmezler.

Sarı Ekin'de Resmi Oturma Açılışı

 Sonunda padişah efendi hazretlerimiz müsadeyi onaylayarak irade buyurdu ki artık gündüz 19:00 saatine kadar dışarıda oturmağa çıkabilirmişiz çünkü Turuncuya kadar işaretlenen vilâyetlerimizde bazı hususlar serbestleşerek gevşetilmeğe başlandı.

Benim yolum da özellikle geçen yıl kötü günlerimde bana her zaman destek olan ve gerektiğinde beleş simit bile ikram etmekten çekinmeyen Sarı Ekin Simit Evi'ye yolum düşmüştür.

Eskisi de güzeldi ama geçenlerde yeni taşındığı dükkânı eskisinden çok ama çok daha güzel olduğunu söylemeden geçemeyeceğim.

İstanbul'un çeşitli semtlerinde böyle İkiz Evler çok vardır, birkaç adedi de Yeşilköy semtindedir. Ancak ben bu yazımda Sarı Ekin'in güzel ürünlerinden bahsedecektim, konu fazlama dağılmasın isterim.

İkiz Evler'e ait yazım bir başka gün sizlerle birlikte olacak.

Bir de bugün bir acıkmışım bir acıkmışım ki sormayın. Padişah efendi hazretlerimizden müsademizi alır almaz hemen içeri girdi ve bir adet Pizza ile biraz da Börek ısmarladı ben kendıme.

Tabi o kadar yumminin yanında bir de kahve mutlaka olması gerek, lâf aramızda Sarı Ekin'in kahvesi de harikadır. Hele yanındaki kurabiyesinin tadına doyum olmaz.

Belki bazılarınız işbu yummilendiğim menü ile Çay daha iyi gittiğini iddia edebilir, haksız da sayılmazlar. Ancak bilmedikleri bir şey varsa benim Çay'a karşı alerjim olduğudur. Ne zaman Çay içsem midem bulanır, hani mecburiyetten içeyim dedim bir daha Çay içmek ancak kırk yıl sonra aklıma gelir.

Hani bundan yıllar önce Sovyetler Birliği'nde bir Çernobil vardı, Bindokuzyüzseksenaltı yılında patladı ve ne kadar kanser yapan madde varsa ortalığa yayıldı ve aradan Otuzbeş yıl geçmesine rağmen hâlâ temizlenemedi, sanırım tam anlamıyla temizlenebilmesi için Altmışbeş yıla daha ihtiyaç var.

Ama buna karşılık Ihlamur olsun Yeşılçay olsun Melisa olsun bunlar başka oldukları için afiyetle içerim.

Afiyet şeker bal eçel lokum olsun bana, sizi de Sarı Ekin'e beklerim. Nerede olduğunu merak ediyorsanız Sarı Ekin yazılarına tıklayın.

Eylül'ün Son Kahvesi

Çare aramadım zannetme, ben her yerin kahvesini içmem.

Bazen canım içmek istemese bile Tilbe'nin kahvesi çok güzeldir Gök Tanrı Tengri hakkı için.

Ben ki kolay kolay kahve paylaşmam, gerçi kahve paylaşıldıkça tadı güzelleşir, aslında güzelleşen birlikte geçirilen zamandır.

Koskoca Tilbe'nin tek kusuru kışın soğuklarında sığınılacak fazla bir yerinin olmamasıdır, ama İlkbaharın ortalarından itibaren Sonbaharın soğukları gelinceye kadar, özellikle de Yaz mevsiminde gerçekten harikadır.

Buranın bir güzelliği de kedileridir, kısaca kedili kahve diye anılır burası.

Kedileri de sevecendir, öyle insanları korkutmaz, çünkü insanlara alışkınlardır.

Bu yazımla birlikte Eylül Ayını sonlandırıyor ben, darısı güzel yazılarımla birlikte Ekim'de devam etmesini dilemekte.

Bu küçük ve şirin kahvehaneyi merak ediyorsanız Tilbe Cafe yazısını tıklayınız.