Yaramaz Kedim Benim

 Bu dünyada nereye gidersem gideyim beni nedense bir kedi muhakkak bulur, üstelik işbu mevzuat-ı umumiyenin hiçbir hududu dâhi yoktur.

Bundan önceleri de geldiğim Dalyan'daki Kahve Dünyası mağazasında bu sefer bana poz veren işbu sevimli ve tatlı kedinin tırmıklı tâcizine uğradı ben bu akşam.

Yanımdaki torbada bulunan salamlı yumurtalı kaşarlı peynirli zeytinli sandeviçlerimin kokusunu tabi ki almıştır bizimki.

Esasında kabahatlerden bir kısmı biraz da benim, çünkü bir kedinin hüküm sürdüğü bir mekâna salamlı sandeviçle gitmemem gerekmekteydi.

Bir başka kabahat da Kahve Dünyası'nın görevlilerinde olmalı çünkü sanırım bu güzel şıllık şey aç kalmış olmalı.

Ben de açlığın ne kadar kötü bir şey olduğunu iyi bilirim çünkü açken ben ben değilim.

Beni tırmıklayıp ısıran bu şirin "Miyav Şey"in tacizlerinden kurtulunca helbette Tahinli Dondurma ve Türk Kahvemsiyi gummilendim ki tadı bu sefer nedense banél geldi bana.

Ne de olsa en tatlı şeyle birlikte olmuşum, üzerine acı kahve insanın midesini bozmaz mı sizce?

Kahve Dünyası Kedisi

Bu sefer böyle bir yazı yazayım mı yazmayayım mı bilemedim ama söyleyebileceğim tek şey her kahve dükkânında bulunması gereken bir yaratık olduğudur.

Bu akşamleyin bir Kahve Dünyası'nda Günlük Türk Kahvemsi'mi yummilenmeğe çalışırken bana işbu güzel pozu veren kedi geldi ve benimle oynadı bir saat boyunca.

Ben de bir kedi sevdalısı olduğum cihetle ellerimi tırmıklamasına asla karşı komadım.

Yalnız hayatımda kısacık bir an beraber olduğum bu kadını asla ama asla unutmayacak ben.

Sanırım sizlere geçen hafta Kahve Dünyası'nın yeni Dabıl Türk Kahvesi Fincanlarını tanıttığımı hatırlıyorum, inşallah yanılmıyorum.

Yeni fincan yeni hayat yeni yıl, her şey yenilenmeğe başlıyor.

Zaten hayatlarımızda her gün yeni bir gün doğmuyor mu?