Sessizlik Zamanı

Bazı üzgün zamanlarda insanın tek ihtiyacı olan şey sessizce oturup manzarayı izlemektir. Birçok kişi fırsatını buldukça sakin bir yere giderek bir sandalyede oturup yapar.

Resm-i şerifte de temaşa edebileceğiniz üzere Ayılar için de durum pek farklı değil. Demek ki biz İnsanlar ile Ayılar arasında genetik bir bağ mevcut.

Home Çok Güzel

Hayatı keşke şöyle güzel bir evde geçiriyor olsaydık.

Hem ferah hem sessiz hem de rahat üstelik de huzurlu, ne rahatsız eden münâsebetsiz komşu var ne de zart zurt kapularımızı çalan.

Se yok seda yok, para var huzur var.

İmdı sevgili okuyucularımızın bilip bilmediklerini konusunda Biz Üç Muz olarak emin değiliz ama bundan yıllar yıllar önce Şehr-İstanbul'un o zamanki içerisi değil ama günümüzün cazibe merkezlerinde bu tarz evlerden çokça mevcuttu.

Merak edenler Facebok'taki Sayfaya gelebilirler.

Aradan geçen bunca zaman sonrasında her şey İstanbul'a yığıldığı için olanlar oldu tabi.

İmdı arayın ki eski güzellikleri bulasınız.

Bu arada eğer burası böyleyse orası nasıl derseniz bir zamanlar İstanbul'dan Bükreş'e doğrudan tren vardı ama o trenin var olduğu yıllarda bizim yurt dışına çıkış iznimiz yoktu.

Yurt dışına çıkış iznimiz alındıktan sonra ise bir önceki cümlede bahsedilen tren yoktu.

Tüm bu yokluklardan dolayı Biz Üç Muz olarak işbu mevzuat-ı umumiye dâhilinde fazlama bir şey nr yazık ki anlatamayacağız.

Gümüş Kova

 Eskiden gümüşler neydiler be?

Ah nerede o eski güzel gümüşler?

Almıyor abi halkayı da kaynağı da.

Gümüşün miyadı dolmuş kaynağı taksi ama bu ne galaksi?

Artık mâkine gümüşe tepki vermiyor, oysa vermeli yetkiyi görmek gerekli tepkiyi.

Dahası jelâtin karbondur yahni, kormozonun da atmosferi.

Tanker mercana konduğundan saadeti hacım domuşuk vaziyetlerde "MÖ" diye ortalığı inletti.

Siz de bilirsiniz söz her zaman gümüştür ama sükût daimi olarak altındır.

Hakikâten o eski güzel yumuşak gümüşler neredeler?