Yorgunluğun Dayanılmaz Hafifliği

Kuşlardan haber aldığıma göre bir kaç gündür yeni yazılarımı okuyamamaktasınız sanırım.

Hani her zaman karamsar konuşurum ya, yine karamsar yazılarla içlerinizi karartmaya hiç niyetim ve tabi hakkım yok. İşte bu yüzden, sırf bu yüzden ben sizi fazla sıkmadan geçtiğimiz haftayı bir zahmet es geçmeniz menfaatiniz icabı.

Bu aralar yorgunluktan geberiyorum, parmak kımıldatacak halim yok, sebebi de uykusuzluk, bir de bahar alerjisi de cabası, hepsinin üstüne işlerin yoğunluğu, canı sıkılan acele ettiriyor.

Ha, bir de yeni bir oyuna takıldım, daha doğrusu bir arkadaşım önerdi bana, POPOMUNDO adında. Acaip güzel bir oyun, sanal olarak bir musıkişinasın hayatta karşılaşabiliceği olayları çok güzel design etmiş. Bir girince iki saat çıkamıyorum.

----

POPOMUNDO

----

Popomundo internet üzerinde oynanan bir "rol yapma" oyunudur, oyuncular sanal müzik sanayisinde şöhrete kavuşmaya çalışırlar. Oyun gerçek zamanlı oynanır ve siz oynamıyorken bile gelişmesini sürdürür.

Popomundo, grafikleri ve sesi olan geleneksel bir bilgisayar oyunu değildir. Hayal gücü yüksek eğlenceli bir kitlenin olduğu haftada bir iki kez kontrol etmenizin yeteceği bir oyundur.

Hiç bir zaman bilgisayara karşı oynamazsınız, ilişki kurduğunuz her karakter dünyanın bir noktasında oyunu oynayan gerçek bir kişidir.

----

Günün Şarkısı

----

Calling

----

The sun is going down on me
As she surrenders to the sea
So steal the night and fly with me
I'm calling, I'm calling

-
The moon is high on me and you
Is my message breaking through
Darkened skies that once were blue
Are falling
(So hear me now)

-
Calling out your name
Burning on the flame
Playing the waiting game
In my calling
In my calling
(Forever and ever)

-
Through distant lands, through mountain streams
My river's running through your dreams
There's an ocean in between
Forever and ever

-
Chasing shadows through the years
I whisper softly to my dear
Be sure to know that I am here
Forever

-
(So hear me now)
Calling out your name
(A wish that could come true)
Burning on the flame
(I'm reaching out to you)
Playing the waiting game
In my calling
In my calling
Whispers in the air
(I dream you into life)
Hear a lover's prayer
(I pray for you tonight)
I can feel you there
In my calling
In my calling

-
No man is an island
That's an empty sin
Discovery is a journey
Just have to let me in

-
Calling out your name
(A wish that could come true)
Burning on the flame
(I'm reaching out to you)
Playing the waiting game
In my calling
In my calling
Whispers in the air
(I dream you into life)
Hear a lover's prayer
(I pray for you tonight)
I can feel you there
In my calling
In my calling

-
No man is an island
(A wish that could come true)
That's an empty sin
(I'm reaching out to you)
So steal the night and fly with me
I'm calling

-
Hear my calling

----

Geri Halliwell

2001

Arızalı Trenler

Malum-u aliniz, bizim 1955'den beri işletilen sevgili elektrikli banliyö trenlerimiz çok (!) çalıştıkları için herhalde galiba sanırsam, sık sık arızalanırlar. Artık Sirkeci'de mi fark edilir, yoksa yolda mı bozulup kalır, tamamen kısmet işidir.

Arıza-ı şerif Sirkeci'de fark edilse ne ala, en fazla birinden inip ötekine binersin, ama oturuyorsan ayakta kalabilmen veya ayaktaysan oturabilmen şans veya şanssızlığına yakalanabilirsin. Bunun dışında kaybın en çok beş dakikadır.

Yok, eğer arıza yolda çıkarsa mecburen yolda kalırsın, sonraki tren senin bulunduğun treni geçmez, o da önündekinin yani arızalı olan trenin yolu boşaltmasını bekler.

Aksi istikamette seyreden trenin geri çevrilmesi ise çok çok daha büyük bir mucize gerektirir. Fakat bir kez bu olay vukua gelmiştir.

Benim sorum arızalı treni göz göre göre neden sefere çıkarırlar? Bir bileniniz varsa yanıtlasın bunu.

----

Günün Şarkısı

----

Ne Me Quitte Pas

----

Ne me quitte pas, il faut oublier

Tout peut s'oublier qui s'enfuit deja

Oublier le temps des malentendus

Et le temps perdu à savoir comment

Oublier ces heures qui tuaient parfois

A coups de pourquoi le coeur du bonheur

Ne me quitte pas, ne me quitte pas

Ne me quitte pas, ne me quitte pas

-

Moi je t'offrirai des perles de pluie

Venues de pays où il ne pleut pas

Je creuserai la terre jusqu'après ma mort

Pour couvrir ton corps d'or et de lumière

Je ferai un domaine où l'amour sera roi

Où l'amour sera loi, où tu seras reine

Ne me quitte pas, ne me quitte pas

Ne me quitte pas, ne me quitte pas

-

Ne me quitte pas, je t'inventerai

Des mots insensés que tu comprendras

Je te parlerai de ces amants là

Qui ont vu deux fois leurs coeurs s'embraser

Je te raconterai l'histoire de ce roi

Mort de n'avoir pas pu te rencontrer

Ne me quitte pas, ne me quitte pas

Ne me quitte pas, ne me quitte pas

-

On a vu souvent rejaillir le feu

De l'ancien volcan qu'on croyait trop vieux

Il est paraît-il des terres brûlées

Donnant plus de blé qu'un meilleur avril

Et quand vient le soir pour qu'un ciel flamboie

Le rouge et le noir ne s'épousent-ils pas ?

Ne me quitte pas, ne me quitte pas

Ne me quitte pas, ne me quitte pas

-

Ne me quitte pas, je ne vais plus pleurer

Je ne vais plus parler, je me cacherai là

À te regarder danser et sourire

Et à t'écouter chanter et puis rire

Laisse-moi devenir l'ombre de ton ombre

L'ombre de ta main, l'ombre de ton chien

Ne me quitte pas, ne me quitte pas

Cadde-i Bağdad

Çocukluğumdan beri Bağdad Caddesi adlı yol benim için gizemlidir.

Çünkü koca İstanbul'un en güzel caddesidir.

İki yanında sıra sıra yaşlanmış ağaçları, şık binaları, medeni insanları, temiz kaldırımları, kızıl çam kokusu, toprağın rengi -kızıldır aslında, ama ortaya çıkarabilmek için biraz eşelemek gerekir-, lüküs semtleri, hâlâ ayakta kalabilmiş olan birkaç tane de olsa köşkleri, yeni yeni açılan restorantları, sarı renkli yeni model dolmuşları, İett ve İoaş Otobüsleri, artık sadece Bostancı'dan Kadıköy istikâmetine akan veya duran trafik ki şimdilerde yol bir şerit daraltıldı, kaldırım genişledi, kısacası bu mıntıka bir âlemdir.

Sözün kısası muhakkak gidip görmeniz gereken yerlerdendir.

Bir zamanlar burada defile bile yapıldığına dair güzel bir resim geldi huzurlarınıza.

İlerideki zamanlarda sizlere daha güzellerini yazmak da kısmet olsun isterim.

----

Bağdad Caddesi'nden Geçen İ.E.T.T Otobüsleri

----

4 : Kadıköy - Bostancı

4A : Kadıköy - Üst Bostancı

4C : Kadıköy - Erko Sitesi

16 : Kadıköy - Pendik

16D : Kadıköy - Yemek Sitesi

16Y : Kadıköy - Yakacık

114 : Beşiktaş - Bostancı

124 : Mecidiyeköy - Bostancı

125 : Yenikapı - Üst Bostancı

130 : Kadıköy - Tuzla

222 : Kadıköy - Pendik

ER2 : Kadıköy - Erenköy

GZ2 : Kadıköy - Göztepe

FB2 : Kadıköy - Fenerbahçe

----

Semtler veya Durak Adları

(Gidiş İstikâmetine Göre)

----

Ayrılış

Yıldızbakkal

Şükrü Saraçoğlu

Kızıltoprak

Ihlamur

Konak

Feneryolu

Selâmiçeşme

Çifte Havuzlar

Göztepe

Yeniyol

Santrâl

Caddebostan

Erenköy

Kantarcı

Çınardibi

Şaşkınbakkal

Şen Sokak

Suadiye

Çatalçeşme

Tan Sokak

Bostancı

----

Günün Şarkısı

----

Je T'aime

----

D'accord il existait d'autres façons de se quitter

Quelques éclats de verre auraient peut-être pu nousaider

Dans ce silence amer j'ai décidé de pardonner

Les erreurs qu'on peut faire à trop s'aimer

D'accord la petite fille en moi souvent te réclamait

Presque comme une mère tu me bordais me protégeais

Je t'ai volé ce sang qu'on aurait pas dû partager

À bout de mots de rêves je vais crier

Je t'aime Je t'aime

Comme un fou comme un soldat

Comme une star de cinéma

Je t'aime je t'aime

Comme un loup comme un roi

Comme un homme que je ne suis pas

Tu vois je t'aime comme ça

D'accord je t'ai confié tous mes sourires tous mes secrets

Même ceux dont seul un frère est le gardien inavoué

Dans cette maison de pierre satan nous regardait danser

J'ai tant voulu la guerre de corps qui se faisaient la paix

Je t'aime Je t'aime

Comme un fou comme un soldat

Comme une star de cinéma

Je t'aime je t'aime

Comme un loup comme un roi

Comme un homme que je ne suis pas

Tu vois je t'aime comme ça

(Elektro Gitar Solo)

Je t'aime Je t'aime

Comme un fou comme un soldat

Comme une star de cinéma

Je t'aime je t'aime

Comme un loup comme un roi

Comme un homme que je ne suis pas

Tu vois je t'aime comme ça

Tu vois je t'aime comme ça

----

Lara Fabian

1996

Tuz

Kafamın takıldığı konulardan biri de Tuz'dur.
Evet, bildiğimiz tuz. Hani yemeklere katılan, sofralarımızın olmazsa olmazı zannettiğmiz.
Fakat tuzun fazlasının insan sağlığına çok zararlı olduğunu biliyor muydunuz? Mesela tansiyonu yüksek olanlar tuz yememelidirler. Çünkü tuz tansiyonu yükseltir ve bu da ani ölümlere neden olur.

Sonra tuz çok kuvvetli bir asittir, asit de uzun vadede mideyi çürütür. Bu konu da yerler buz tuttuğu zaman yere dökülen tuz misali sabittir. Çünkü tuz buzu eritip su haline çevirir.

Tüm bu zararlardan sonra benim sevgili büfecilere sormak istediğim Beş Milyon Puanlık Altın Sorum işte geliyor:
Büfelerde aldığımız sandeviçlerin içine bolca boca edilen tuzu sormadan atmasalar olmaz mı?

Yemek yerine tuz yiyoruz, biraz insaf. Bunun yaşlısı var, hastası var, tuzlu yemesi yasak olanı var.

Lütfen yani sevgili büfeciler, yemekleri tuzlarken biraz ölçülü olalım.

Çünkü Tuzun Azı Karar, Çoğu Zarar.

Aklınızın bir köşesinde bulunsun, benden söylemesi.

Banliyö Trenlerindeki Gariplikler

Kaç zamandır yazacağım ve irdeleyeceğim bu konuyu, ama bugüne kadar kısmet olmadı maslesef, kısmet bugüneymiş.

Yakın bir zamanda İstanbul'daki banliyö tren hatlarının birleştirecek tünel yapılacağı için Devletin Anahat Trenleri Halkalı ve Gebze'den seferlerine başlayacak, Banliyö Trenleri de işlemeyecek. Bu bağlamda özellikle Sirkeci hattındakiler tamamen "Saldım Çayıra Mevlam Kayıra" vaziyetteler, hele 1955 ve 1962 model eskiden kalan 8000 serisi olanlar. Ne kapıları kapanır ne de pencereleri. Bir de olur olmaz zamanlarda kaloriferleri de yanması tutar. Mesela kışın en soğuk ve bumbuz gibi havada kalorifer yanmıyordu. O gün vagonda iki pencere açık kaldığı ve kapanmadığı için Sirkeci'den Yeşilköy'e kadar tir tir titreyerek geldik. Bir başka gün de -bu sefer de yaz sıcağı- hava zaten sıcak, yola çıktık, bir baktık kalorifer gürül gürül yanıyordu, ayaklarım yandı gelene kadar.

Bu trenlerin kapıları da bir başka alem, her istasyonda daha tren perona girmeden açılır, bizim istasyona gelince de aç açabilirsen. Tren taaa istasyonun ileri ucunda durabiliyor -sanki Halkalı yetmiyor, Ispartakule'ye gidecek- bir de geri yürü işin yoksa.

E tabi, kapılara asılan piçler olduğu sürece siz daha ne beklersiniz?

Bu piçlerin asılmasını önleyebilmek için bir fikrim var-dı bir zamanlar, -ki o da tek çare-, kapı önünde bulunan bir basamak var, onu kaldırmak. Ama Devletin Trenlerinin Görevlileri bu kadar basit bir çözümü düşünemedi yıllardır.

Bu piçler hattın gecekondu semtleri(*)nde oturan, kontrolün pek olmadığı istasyonlardan kaçak olarak perona giren, trene binmeyen (!) -binmek için trenin içine girmek gerekir- ağızlarından -lanet olası- sigara eksik olmayan, bitirim ayaklarına yatan, işi gücü pek olmayan avare tiplerdir.

Allahtan Haydarpaşa hattındaki 14000 serisi trenlerin kapı sistemi kökten değişti, artık orada böyle manzara yok, çünkü tren kapı açıkken gitmiyor.

"Bu mu Mustafa Kemal Atatürk'ün vatanı emanet ettiği gençlik?"

Nerdeyse her akşam rastladığımız bir kaç manzarayı kafanızda canlandırmaya çalıştım bugün, konuyu ilerki zamanlarda biraz daha deşeceğim, bana hatırlatın bunu.

Bir kondüktörün dediği gibi: "Devletin Treninin Tekerlekleri Bedavaya Dönmüyor!"

----

Günün Şarkısı

----

Kara Tren

----

Gözüm yolda gönlüm darda

Ya kendin gel ya da haber yolla

Duyarım yazmışsın iki satır mektup

Vermişsin trene halini unutup

-

Kara tren gecikir belki hiç gelmez

Dağlarda salınırda derdimi bilmez

Dumanın savurur halimi görmez

Kan dolar yüreğim gözyaşım dinmez

-

Yara bende derman sende

Ya kendin gel yada bana gel de

Duyarım yazmışsın iki satır mektup

Vermişsin trene halini unutup

-

Kara tren gecikir belki hiç gelmez

Dağlarda salınırda derdimi bilmez

Dumanın savurur halimi görmez

Kan dolar yüreğim gözyaşım dinmez

----

Yavuz Bingöl

(*) Gecekondu Semtleri : Kazlıçeşme, Zeytinburnu, Menekşe, Soğuksu, Kanarya, Halkalı